Op deze pagina staat het verhaal van Club La Forêt, door Rob verteld. Hij heeft met zijn eigen woorden uitgelegd hoe het ooit is begon en met welke gedachte het bedrijf is opgezet. Wij zullen Rob heel erg gaan missen en willen alles wat hij samen met Roos heeft opgebouwd heel graag in dezelfde geest gaan voortzetten.

De geschiedenis van de familie Hansen in La Forêt
In 1981 zag mijn leven er niet echt florissant uit. Ik was net ontslagen als opleidingsfunctionaris van de sportbond voor geestelijk gehandicapten, maar wel met een jaar doorbetaling. Ik wist niet goed wat ik wilde doen en besloot die zomer naar Zwitserland te gaan om te kijken of ik daar op skigebied iets kon doen.

Ik kwam in het dorp Leysin terecht, waar ik als reisleider een jaar eerder met de skivereniging was geweest. Ik gaf mijn ogen de kost en via een kleurrijke Nederlandse huisschilder PC kwam ik in contact met verschillende hotelketens. Een daarvan was Welcome Center, die voornamelijk met Engelse scholieren hun hotels vulden. De imposante oprichter benoemde mij tot zijn no cure no pay vertegenwoordiger in Holland en, om in de winter zelf accommodatie te krijgen, moest ik één volle bus Hollanders naar Leysin regelen.
Ik regelde een hockeykamp voor alle topelftallen van HGC, alwaar ik trainer was. Die winter begon ik Leysin te vullen met onder andere de hotelschool en studentenjaarclubs. Het jaar daarop had Welcome center een nieuw arrangement in Champoussin en wel in het fabuleuze Portes du Soleil skigebied en ik besloot daar naar toe te gaan!

Daar ontmoette ik de liefde van mijn leven, Rosemonde alias Roosje, een Egyptische, die in Champoussin was om haar Belgische huwelijk te redden… … twee maanden later was ze in Scheveningen.

 

Samen hebben we de fundamenten van ons bedrijf gelegd met de “ barakken” van de ski- Auberge in Champoussin.
Zo breidde onze gastenkring zich razendsnel uit en Zo is het ‘Sportief en Gezellig’ gevoel begonnen. Na een aantal jaar werd ons verteld, dat het gebouw niet meer aan de eisen voldeed en afgebroken zou worden. Toen zijn wij verder gaan kijken en wij vonden La Forêt in Morgins, een dorpje verder.(Dit waren oude woon-units voor arbeiders, die Champoussin hebben gebouwd.

 

 

De muurverf, die we op de muren van de douches smeerden , was in een paar weken weer verdwenen, de stapelbedden kregen we van een eigenaar van een sleep-inn in Amsterdam, en het was één grote bende… Maar wat hebben we daar gelachen! Zonder horeca-ervaring ruim 800 gasten onderhouden. Drie dagen toeren door het skigebied met mij, de barkeepers en een betamax videocamera! We boden betaalbare skivakanties aan voor studenten, in die tijd was skiën alleen voor de ‘rijkere’, en het bleek een gat in de markt te zijn. Onze gasten kwamen met de bus en toen ze zagen waar ze moesten verblijven, kregen ze tranen in hun ogen.. maar aan het eind van de week, wilden ze niet meer weg.

La Forêt was een voormalig kuuroord met 40 kamers. De kamers hadden eigen douches, die helaas het eerste seizoen koud waren in verband met een kalkblokkade. Ook de ski-auberge werd opgeknapt en wij vierden daar ons huwelijksfeest. We huurden La Forêt en op een gegeven moment hebben we na de zomer het naastgelegen gebouw, waar voorheen personeel uit het dorp logeerde, opgeknapt. Dat gebouw, Petit La Forêt, noemden we La Forêtje en wij betrokken het souterrain om in te wonen.

In 1994 werden we voor de keuze gesteld die een groot deel van ons leven heeft bepaald. De toenmalige eigenaar van La Forêt dwong ons min of meer om La Forêt te kopen, wanneer we dit niet zouden doen dan zou La Forêt tegen de vlakte gaan en plaatsmaken voor een appartementencomplex. Na dagen gepuzzeld te hebben ,besloten we tot koop over te gaan en op de koopdag zelf, kraakte ons personeel ons nieuwe bezit!!! Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en hebben tot op heden nooit spijt gehad van onze aankoop.

De geliefde ski-Auberge heeft nog tot 2001 meegedraaid, maar daarna was de koek op en de vloeren verzakt. Wie er ooit geweest is; het gebouw bestaat nog steeds, maar wees voorzichtig bij bezoek, want veilig is het niet meer. Als compensatie van dit verlies kochten wij in Morgins ,La Source en Les L’ilas en uiteindelijk het pareltje op de piste Bois Gentil!

Al die jaren hebben we ook door fantastisch personeel de boel kunnen runnen! Roos en ik hebben elkaar tijdens de wintersport ontmoet, we hebben in Zwitserland ons huwelijk gevierd, ons leven en ons bedrijf opgebouwd en wij delen daar nog steeds lief en leed. Inmiddels is Les Lilas verkocht, zijn we weer ruim 10 jaar verder en begint de leeftijd een rol te spelen. We hebben tot nu toe TOP winters en zomers gedraaid, waar we met heel veel trots en goede herinneringen op terugkijken. We hebben in de loop der jaren veel personeel en gasten ontmoet waarmee we bijzondere dingen hebben meegemaakt en goede vriendschappen aan over hebben gehouden. Ik zou een boek kunnen schrijven over onze Zwitserse avonturen (vooral Roos haar bijdrage is super!).. Wij hebben veel goede herinneringen aan Champoussin en Morgins en jullie zijn van harte welkom in Club La Forêt!

Rob Hansen 26-05-1948 – 03-06-2014